زماني که با زمانه خويش نساختي و با مسند نشينان و امر بران ايشان کنار نيامدي و آنچه را جاهلان مي گويند ، جاهلانه باز نگفتي ، لاجرم به تبعيد ابدي گرفتار خواهي شد. حتي اگر جسمت در کنج منزلي در شهري ساکن باشد

  قدرت از آن تمام شماست
  خطبه حکیم غروی در موضوع انتخابات

بخشی از خطبه علامه غروی که هرچند این روزها به گفتمان غالب جامعه ایرانی بدل شده است، اما در ابتدای انقلاب نشانه تیزبینی آن بزرگ مرد در تشخیص انحرافات پیش رو دارد. در قسمتی از این خطبه می خوانیم: «در حکومت مردم بر مردم که برنامه اسلام است همه باید ناظر باشند و همه مراقب باشند که نگهش بدارند و به ثمرش رسانند نه اینکه روبه انحطاط برود و باز تعین پیدا شود،تشخص پیدا شود قدرت باید در اختیار تمام مردم باشد. رای گرفتن از تمام مردم یعنی چه ؟ یعنی قدرت مال تمام شماست». این مطلب کوتاه را در آستانه انتخابات بخوانید...

  حقیقت انقلاب چیست؟
  به مناسبت سالروز انقلاب 57

این روزها در هر کوی و برزنی، صدا و خاطرات انقلاب جریان دارد... به نظر می رسد یک سوال بزرگ در ذهن همه ما، چه آنها که در انقلاب بودند و چه نسلهای بعدی، جریان دارد و آن اینکه «حقیقت انقلاب چه بود؟» و آیا این حقیقت محقق شده است؟ علامه غروی درست یک سال پس از انقلاب (دهم اسفندماه پنجاه و هشت) در خطبه نمازجمعه خود، حقیقت انقلاب را نه سرنگونی یک رژیم سیاسی و جانشینی دیگری، بلکه انقلابی در منش و بینش مردمان می داند. وی معتقد است تا منش مردمان تغییر نکند، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد بلکه تنها استبداد و ستم از صورتی به صورت دیگر مبدل خواهد شد... این نمازجمعه چند ماه بعد با حمله نیروهای امنیتی انقلابی به تعطیلی کشانده شد. و این هم متن خطبه:

  تشنگي به بهاي آزادي
  ذكر جانسوز وقايع كربلا از زبان علامه غروي

علامه غروي از سر عشق عميق به ائمه اطهار سالها با جريان عظيم خرافات و موهومات پيرامون شخصيت ائمه به مقابله برخاست و به همين جهت همواره متهم به ضديت با ائمه بود... اما نزديكان او بارها از زبان او اين حديث امام صادق را شنيده بودند كه : كونوا لنا زينا و لا تكونوا لنا شينا. علامه غروي همواره مي گفت اين اعمال شيعيان، زينت ائمه نيست بلكه باعث سرزنش آنهاست. اما كساني كه نان و آبشان را مديون اين خرافات بودند طبيعتا چاره اي جز متهم ساختن وي نداشتند. متن زير بخشي كوتاهي از خطبه مرحوم غروي است در وصف وقايع كربلا...

  روشنفكران و حوزه، تعامل، تخالف، تنافر
  مقاله اي از دكتر غروي در روزنامه كارگزاران 26 آذرماه 87

روشنفكری دینی، تحقیقا یك جریان متعلق به یك دوره تاریخی خاص نمی‌باشد و حتی یك پدیده سر برآورده در یك محدوده جغرافیایی ویژه نیست. به‌طور كلی همه انبیا و رسولان الهی خود پدید‌آورنده این نحله فكری و متعلق به آن هستند. هر پیامبری به هنگام ظهور و ابلاغ رسالت خود دو دسته از معارضان و مخالفان را در برابر خود می‌یافت. گروهی كه به مقابله علنی و رودررو اقدام می‌كردند و حتی مسئله را از محاجه‌های كلامی و ناسزاگویی و تهدید به میدان جنگ و قتل می‌كشاندند و دسته دیگر یا از ابتدا یا پس از شكست در میدان نبرد خود را وارد جرگه دینداران می‌كردند و به تخریب بلاغ رسولان الهی می‌پرداختند. قرآن در بیان حالات انبیا پیوسته هر دو جریان مخالف را برای هر پیامبری متذكر می‌شود. برای رسول اسلام هم این رویداد رخ نمود و جریان روشنفكری دینی در متن كتاب و عترت راه خود را در پیش گرفت كه این نیز از آن دو آفت مصون نماند. آنچه را عترت از دین الهی می‌فهمید و با چنگ و دندان در پی تحقق آن بود نه ظاهر دین و احكام بود و نه باطن آن، نه صرفا احكام بود و نه تماما معنا، بلكه هر دو با هم. اما اساس در تربیت دینی آن چیزی بود كه پیامبر خود فرموده بود «من برای به كمال رساندن مكرمت‌های اخلاق مبعوث گشته‌ام».

  خطبه ای از آیت الله غروی در وصف امیرمومنان
  به مناسبت عید غدیر

این مطلب، متن خطبه مرحوم آیت الله غروی است در هجدهم آبان ماه 1358 شمسی. آیت الله غروی در این خطبه امیر المومنین را «جزء اخیر علت تامه» می نامد. وی شرح می دهد که مرادش از این عنوان چیست و اهمیت ماجرای غدیر در چیست. البته بسیاری ظرافتهای کلامی آیت الله غروی در شیوه بیان اوست که بالطبع هنگام پیاده شدن رنگ می بازد... اما حکمت نهفته در اندیشه او را از لابلای همین جملات هم می توان دریافت... این عید سعید بر همه شما مبارک باد.

  داستان این اندیشه
 

ارباب حکمت، حکایت اندیشه حکیمانی را باز می‌گوید که به دینداری دعوت می‌نمایند در جامعه‌یی که عمل دینداران سرچشمه بسیاری تباهی‌ها و نابسامانی‌هاست؛ و قصه آموزگارانی که به اخلاق و بزرگواری تعلیم دهند در روزگاری که از ارزش های والای انسانی جز نقشی رنگ‌باخته بر لوح سینه مردمان چیزی بر جای نمانده؛ و داستان پرهیزگارانی که به احسان و دهش فراخوانند در زمانه‌یی که تاجرصفتانه‌زیستن و برهم انباشتن و دل خوشْ‌داشتن، مرامِ رایجِ آدمیان گردیده؛ و روایت تلاش احیاءگرانی که به زدودن پیرایه‌ها و آلایش‌ها از دین خداوندی کمر همت بستند و حکمتی را بنیان نهادند که نه مرده‌وار از مردگان، بلکه خردمندانه از کلام زنده‌یی جان می‌یافت که او را موتی نیست؛ و بالاخره نمایش استواری رادمردانی است که چون علم و دین و شرف و انسانیت را اسیر سود و سودای هیچ کس ننمودند، پاداششان تهدید و تکفیر و تبعید گشت تا بازار فریب دل‌سپردگان به عزت و شوکت این جهان همچنان پررونق بماند... داستان این اندیشه شاید بسان بسیاری نغمه ها در همهمه زندگی روزمره ما رنگ بازد و شاید اندکی درنگ کند، پیام خداوند را دیگربار در گوشمان زمزمه کند و غفلتمان را لحظه‌یی بزداید...

  این بیست و چهار ساعت طولانی...
  ارباب حکمت در کسوت نو

به نام او که یادش زندگی است .... بالاخره این 24 ساعت طولانی گذشت... چند هفته است که بر پیشانی سایت ارباب حکمت نوشته شده است که سایت تحت بازسازی است و ظرف 24 ساعت آینده آماده پاسخگویی می باشد اما این 24 ساعت طولانی تا همین الان ادامه داشت. بابت این بدقولی پیش از هر چیز باید از شما خوانندگان محترم سایت عذرخواهی کنیم؛ امیدواریم تغییرات جدید سایت آن قدر خوشایند و مطلوب باشد که جبران این تلخی ها باشد. سعی شده است در ساختار جدید، امکانات بهتر و بیشتری برای ارتباط با شما مخاطبان عزیز تدارک دیده شود. باشد که این شرایط، زمینه گفت و گو و تعامل جدی تری را میان ما ممکن سازد. هم چنین امید داریم که این تغییرات در ظاهر سایت، ما را تشویق نماید که به طور مرتب تر و جدی تر به محتوای سایت بپردازیم.